Lichamelijke klachten

Tenniselleboog en Golfelleboog (Tendinopathie)

Bij deze aandoeningen is er een ontsteking of irritatie van één van de aanhechtingsplaatsen van pezen aan het ellebooggewricht. De medische term hiervoor is tendinopathie. Gaat het om een irritatie aan de buitenkant van de arm, dan spreekt men van een tenniselleboog (laterale epicondylis tendinopathie). Klachten die daarbij optreden zijn pijn aan de buitenzijde van de elleboog, soms uitstralend naar de onderarm en pols. De pijnklachten treden op wanneer de strekspieren van de pols en hand worden aangespannen, bijvoorbeeld als men iets met de hand op wil pakken.

Gaat het om een irritatie aan de binnenzijde van de arm dan noemen we dit een golfelleboog (mediale epicondylis tendinopathie). Soms gaat dit samen met een tintelend gevoel ter hoogte van de pink en ringvinger. De pijnklachten treden op als de buigers van de polsen en de hand worden aangespannen.

In beide gevallen gaat een dergelijke irritatie gepaard met pijn, zwelling en inwendig littekenvorming. Door intensief gebruik van de spieren rond de elleboog, vooral als het om steeds dezelfde bewegingen gaat, schuren de pezen tegen het botoppervlak en raken beschadigd. Een tenniselleboog komt vooral voor bij mensen die steeds dezelfde bewegingen maken waarbij de pols wordt gestrekt of naar achteren wordt getrokken of de onderarm wordt gedraaid (zoals tennissers, timmerlieden, enz.). Een golfelleboog is vaak het gevolg van bewegingen waarbij de pols wordt gebogen en een zwaai wordt gemaakt, zoals bij golfen, honkbal en houthakken. Rust, oefenen en pijnstillers bevorderen het herstel waarbij in geval van bemoeilijkt herstel de hulp van de fysiotherapeut ondersteuning kan bieden.

Ontwrichting (Luxatie)

Onder kinderen en tieners komt een ontwrichte elleboog veel voor, vooral als zij een val opvangen door een hand uit te strekken. Door de klap worden de botten in het gewricht van hun plaats gedrukt, waardoor het gewricht vast komt te zitten. De elleboog kan bij een kind tevens ontwricht raken doordat het kind aan een arm wordt opgetild (het zogenaamde “zondagarmpje”). De elleboog wordt dan als het ware uit elkaar getrokken, waardoor de elleboog uit de kom wordt getrokken. Dit veroorzaakt pijn en zwelling. Een ontwrichte elleboog moet onmiddellijk volledig worden geïmmobiliseerd (vastgezet) en in het ziekenhuis worden onderzocht. De arts kan het gewricht meteen op zijn plaats zetten of eerst een paar röntgenfoto's maken voordat hij/zij een beslissing neemt over de behandeling.

Breuken

Alle botten in het ellebooggewricht kunnen breken na een val of verwonding, maar het vaakst komt een breuk voor in het deel van het opperarmbeen vlak boven de elleboogknobbel. Dat komt doordat dit deel het smalst en breekbaarst is. Zo'n breuk kan het gevolg zijn van bijvoorbeeld een val op een uitgestrekte hand. De behandeling van zo'n breuk hangt af van de ernst ervan en in hoeverre een of meer stukjes zijn verschoven.
Een mogelijke complicatie na een elleboogfractuur is dat de zenuwen en de bloedvaten rond het ellebooggewricht beschadigd raken. Symptomen zijn tintelingen, dof gevoel en/of krachtsverlies.

Artritis

Artritis is een ontsteking van de gewrichtsoppervlakken van de botten. Hierbij is sprake van pijn, zwelling en stijve gewrichten; vaak kan het gewricht niet volledig strekken of buigen. De behandeling hangt af van de oorzaak. Pijn wordt bestreden met pijnstillers. Fysiotherapie kan helpen; daarnaast moet het gewricht voldoende rust krijgen.

In het herstel na dergelijke letsels is vaak de hulp van de fysiotherapeut nodig om de stijf geworden gewrichten weer soepel te krijgen, de spieren aan te sterken en soepel te maken en de functies die van de arm gewenst worden te trainen.